Unu blogo plu

• Ĝi ne montras Flash-filmojn
• Ĝi ne pezas malpli ol 0,2 kilogramoj
• Ĝi ne produktas por si plengrandecan klavaron, kiam oni bezonas ĝin
• Ĝi ne havas 7.1 ĉirkaŭan sonon
• Ĝi ne havas USB-pordon
• Ĝi krome ne havas pordon por rubmanĝaĵa tranĉilo
• Ĝi ne havas kameraon
• Ĝi ne havas fingropremaĵ-legantan teknologion (kvankam la fingro­prem­aĵoj klare videblas, kiam la montrilo estas malŝaltita)
• Ĝi ne havas vivaĵ-sentilojn, kiuj povas elserĉi krimulojn sur la strato
• Kaj ĝi ankaŭ ne povas legi pensojn
• Ĝi ne produktas kvazaŭ-realajn tri-dimensiajn holografiaĵojn
• Ĝi ne telefonas
• Ĝi ankaŭ ne sendas leterojn per faksilo
• Ĝi ne Windows komputilon igas Mac komputilon, kvankam oni asertas, ke ĝi estas “magia”
• Ĝi ne funkcias kiel piedvarmilo
• Ĝi ne mem respondas al onian retpoŝton
• Ĝi ne povas kunporti hundon je promenado
• Ĝi ne povas kunporti homon je aŭto-veturilo
• Ĝi ne povas porti onin al la lundo kaj ree
• Kaj eĉ se ĝi ja povus, ĝi ne povus en dudek minutoj
• Ĝi ne mem produktas liston de tiuj, kiujn ĝi ne povas fari, kun la ĝusta nombro da bulosignoj

Ĉu vi vizitas mian blogon ĉiusemajne—aŭ eĉ ĉiutage (aŭ pli ofte)—nur por eltrovi, se ia novaĵo legeblas? Se jes, vi malŝparas la tempon!

Se vi legas ion alian de la reto krom mia blogo, vi eble ekrigardu Google Reader. Ĉu vi iam rimarkis, ke iu ajn blogo estas nur aro de memstara blogeroj, kiuj estas markita per la dato kaj aranĝita en kategoriojn? Google Reader povas legigi tiujn memstarajn blogerojn, ĵus post ke ili alvenas. Nenio forpasos vin, kaj vi ne mal­ŝparos la tempon per vizitadi ĉiujn viajn retejojn nur por ekscii, ke la plejparto ne ĝisdatiĝis.

Mi mem uzas Google Reader. Se vi havas Google-konton (kaj vi ja havas, se vi uzas Gmail), vi pretas por Google Reader. Se vi ne ankoraŭ havas Google-konton, ne zorgu—ĝi estas senkosta.

Estas facile aldoni retejon al Google Reader:

• Trovu la URL (la tekston en tekstujo ĉe la supro de la ekrano, kiu komencas per http).
• Kopiu la tekston, kiun vi ĵus trovis. (Mi certas, ke vi povas eltrovi kiel oni povas fari tion—Ctrl-C aŭ ⌘C norme funkcias bone.)
• Iru al Google Reader kaj alklaku ‘Aldonu abonon’ (en via lingvo). Uzu Ctrl-V or ⌘V por alglui la tekston en la tekstujeton, kaj alklaku ‘Aldoni’ (en via lingvo).
• Nun, kiam ajn iu el tiuj retejoj ĝisdatiĝos, vi vidos ĝin montrata per grasaj literoj ĉe la maldekstro de la ekrano.

Se vi ne legas multe da blogoj, kaj tial vi ricevus nur po unu aŭ du ĝisdatiĝo en tago, Feed my inbox (‘Flui al mia ricevujo’) bone funkcias. Ĝi funkcias pli-malpli kiel Google Reader, sed ĝi sendas al vi retpoŝton, kiam ajn estas nova blogero.

Se vi iros al mia paĝo nomata Abonado, vi vidos diversajn metodojn, per kiuj vi povas aboni—ekzemple, se vi volas legi nur blogerojn el la ‘Humuraĵoj’ kategorio, aŭ se vi volas aboni al komentojn.

Lastsemajne mi legis blogeron, kiu traktis la ĝustan tradukon de Hebreoj 1,7 kaj la Malnova-Testamentan versiklo, kiun ĝi citas (Psalmo 104,4). La artikolo mem estas iom profunda, sed la ĉefcelo estis jen: la plejparto de anglaj tradukoj havas malĝustan senton de Hebreoj 1,7. Kaj la Malnova-Testamenta kaj la Nova-Testa­menta teksteroj devus diri ion similan al “Kiu faras la ventojn Liaj senditoj, Flamantan fajron Liaj servantoj”.

Kvankam sole unu angla traduko estas ĝusta ĉi tie, laŭ la aŭtoro de la blogero, la Esperanta Biblio ankaŭ estas ĝusta!

Tio interesas min pro tio, ke lastsabate mi legis la Biblion laŭ mia norma plano. Mia Psalma tekstero enhavis Psalmo 104, kaj mia Nova-Testamenta tekstero en­havis Hebreoj 1. Tio igis min reiri al la blogo kaj legi ĝin pli zorge!

Krom se vi loĝadis en kaverno, vi nepre aŭdis pri la novega ilo de Apple: iPad. Kvankam tio estas unu el la plej tro­igita produkt­aĵoj—homoj antaŭ­umis ĝin dum jar­dekoj, eble pli ol la iPhone—iuj dubas la sukceson de iPad. Iu pensas, ke ĝi estos mal­sukces­ego. Nur pro ke ili ne ĝin aĉetos.

Miaopine, la sola desapont­ig­anto de la iPad estas, ke ĝi ne aĉet­eblas antaŭ du aŭ tri monatoj. Mi pensas, ke tio malpli­igos vendajn nombrojn—krom se Apple plibonigas ĝin antaŭ ĝia lanĉo (ekzemple, per havebligi iPhone OS 4.0).

Kial mi pensas, ke iPad sukcesegos? Jen du kialoj:

• Iuj ne volas tutan tekkomputilon.
• Iuj ne volas tutan tekkomputilon.

Mi seriozas. Tiuj estas du malsamaj kialoj, ĉar ili priskribas malsamajn partojn de la homaro.

La unua parto enhavas tiujn, kiuj ne bezonas ion krom retpoŝto, la interreto, muziko, bildoj, videoj kaj malmulta texttraktado. Ili volas nur pli-malpli mal­multekosta ilo, kiu ne havas la nenecesaĵojn de tuta tekkomputilo. La ilo simplu kaj estu facile uzata. Ĝi bonege faru tion, kion oni volas, ke ĝi faru.

Tekkomputiletoj ne estas bona solvo. Tekkomputileto estas nur tekkomputilaĉo. Ĝi faras nur tion, kion faras norma tekkomputilo—malbone. Kontraŭe, iPad estas tute redesignita. Kvankam ĝi estas pli malmultekosta ol bona tekkomputilo, ĝi ne sole faras tion, kion oni volas, ke ĝi faras—ĝi faras ĝin pli bone ol iu alia ilo ajn. Kiel mi scias, iPad estas nekomparable bona por retumado, persona videospektado, bildmontrado kaj eble eĉ retpoŝto.

Jen tri kialoj, ke iPad estas pli bona ol tekkomputilo por tio, kion ĝi faras:

• Se oni pagos 130 USD pli, iPad havas 3G-kapablon. Tio signifas, ke oni povas havi senlima interretaliro ie ajn por 30 USD monate—aŭ malpli por limigita aliro—sen kontraktoj. Tio estas perfekte por tiuj, kiuj volas retpoŝtumi, kiam ili estas fore dum ferio. Tio oni ne povas fari kun tekkomputilo.
• iPhone-aplikaĵetoj donas al iPad bonumojn, kiujn oni ne povas havi kun tekkomputilo—por netrogranda kosto.
• Legi librojn per iPad estas multe pli bone ol legi ilin per tekkomputilo. (Tio ankaŭ signifas, ke iPad forprenos grandan parton—eĉ la plej­parton—de Kindle-aĉetontoj: por nur 10 USD pli ol la Kindle DX, oni povas havi ilon, kiu faras multe pli.)

La alia homarparto estas tiuj, kiuj jam havas iMac aŭ iu alia surtabla komputilo. Ili ja volas fari ion pli ol legi retpoŝtmesaĝojn kaj elektronajn librojn kaj spekti filmojn kaj rigardi bildojn; sed ili jam fari tiujn per la komputilo. Ili ne bezonas tekkomputilon, kiu nur reestas iMac; ili volas ilon, kiu faras ion ajn kaj faras tion bone—por malpli da mono.

Iujn desapontiĝas iPad, ĉar ĝi ne estas tio, kion ili volis, ke ĝi estu. iPad ne (ankoraŭ) havas fotilon kaj mirindajn bild- kaj video-kreantajn aplikaĵojn—sed tio ne signifas, ke granda nombro da homoj pensos, ke ĝi estas la plej bona ilo por tio, kion tiuj volas fari. iPad estas ilo por spektantoj kaj legantoj, ne kreantoj; oni ne intencas, ke ĝi estu por kreantoj. Jes, iPad estas ludilo. Sed ĝi ne estas pli luduma ol iPod. Ĝi ne estas senutila nur pro tio, ke oni ne kalkultabelumos per ĝi.

Ĉiuokaze, mi volas iri al la Apple-vendejo marte por nur enhavi ĝin en la manoj. Mi ne aĉetos ĝin, ĉar nune mi ne havas uzon por ĝi (mi ne havas eĉ propran kom­putilon nuntempe!) sed mi pensas, ke ĝi estas bonega ilo, kaj ke grandega nombro da homoj ĝin ŝategos.

Unu el la vortoj, kiujn mi plej ŝatas, estas la vorto “arbitrara”. Mi ŝatas la vorton, ne pro ĝia historio aŭ elparolo aŭ io simila al tio; mi ŝatas la vorton, ĉar ĝi estas nekredeble utila.

Nu, festi la novan jaron je la 1‑a de januaro estas tute arbitrare; sed pro ke multege da homoj tion faras, mi supozas, ke mi ankaŭ diru “Feliĉan novjaron!” je tiu dato.

Legi la reston de tiu ĉi artikolo »

Dum ke ĉiuj el vi atendas la sekvan blogeron de mi rakonto pri la Nacia Konkurso Biblia, mi supozis, ke mi donos al ĉiu etaĵon, pri kiu vi povos cerbumi—La Ludo.

La Ludo havas tri reguloj, nome:

1. Ĉiu ludadas La Ludon.
2. Iu ajn, kiu pensas pri La Ludo, malgajnas La Ludon.
3. Tiuj, kiuj malgajnas La Ludon, deklaru sian malgajnon.

Do ĝi estas cerba ludo. Se vi pensas pri ĝi, vi malgajnas. Ju pli vi penas ne pensi pri ĝi, des pli ĝi restaĉas en la kapo.

Ja eblas duoblapensi, kaj ne ekscii, ke oni pensis pri La Ludo. Ekzemple, mi komencis verki tiun ĉi blogeron sen scii, ke mi ĵus malgajnis. Sed nun mi devas konfesi: Mi malgajnis La Ludon.

Ankaŭ eblas friponi je la finan regulo, kaj ne deklari vian malgajnon al iu ajn. Vere, ju pli oni friponas, des pli oni ek-ne-pensas pri La Ludo. Tial, se La Ludo frenez­umigas vin, vi nun scias, kion fari.

Ŝajne se oni krias “Mi malgajnis La Ludon!” en trajnejo aŭ alia publikejo, multaj homoj aŭ ĝemas aŭ anoncas sian malgajnon. Milionoj tra la tuta mondo parto­prenas La Ludon.

Je la merkredo de la Biblia Konkurso, dum ke ni piediradis sur la stratoj de Vaŝin­tono, mi malgajnis La Ludon. Mi diris, ke mi pensas, ke mi malgajnos dum miaj parolataj konkurspartoj morgaŭ. Vere, mia cerbo estis tro okupata: mi ne remal­gajnis, ĝis ke mi revenis hejmen.